باور تلخ نبودنت...

                                  تاوان کدامین اشتباه بود؟

                                تو گفتی بمان و من ماندم...

                                 اکنون که تو رفته ای...

                 من در کوچه های تنهایی به انتظار برگشت تو به بی کسی

                                   خود خیره شده ام...

                              و نمیدانم اخر چه خواهد شد...

                               میروی و من نگاهت میکنم...

                          تعجب نکن که چرا گریه نمیکنم بی تو...

                            یک عمر برای گریستن وقت دارم...

                        اما برای تماشای تو همین یک لحظه باقیست...

                و شاید همین یک لحظه اجازه زیستن در چشمان تو را داشته باشم